Welk rollenspel past bij jou? Een gids voor elk type speler

Er zijn honderden rollenspellen in druk, en elke maand komen er nieuwe bij. Dat is prachtig voor het hobbylandschap en verlammend voor wie voor de kast staat. Een lijstje met de tien beste spellen helpt zelden, want zo’n lijst zet titels op volgorde die nooit met elkaar in de wedstrijd zaten. Een folkloreverhaal vol dreiging en een kerkerkraak zijn geen concurrenten. Het zijn verschillende avonden.

Deze pagina zet dus niets op volgorde. Hij stelt je een paar vragen en wijst je daarna naar de vergelijking of de starter guide die jouw vraag beantwoordt. Zoek de beschrijving die klinkt als jij, volg de link, en je loopt hier weg met een beslissing in plaats van met nog een openstaand tabblad.

Begin hier: drie vragen die de keuze maken

Wat voor verhaal wil je vertellen? Dit weegt zwaarder dan welk regelboek dan ook, want het genre bepaalt de vorm van de avond. Een horrorspel vraagt je bang te zijn en toch door te lopen. Een heldhaftig fantasyspel vraagt je bekwaam te zijn. Een oudschools kerkerspel vraagt je voorzichtig te zijn. Kies eerst het gevoel, dan wordt de discussie over regelsystemen ineens een stuk kleiner.

Hoeveel regels wil je leren? Wees eerlijk, en antwoord voor degene die het spel gaat leiden, niet voor de hele groep. Sommige spellen passen op een gevouwen vel papier, andere kosten een maand lezen voor de eerste sessie. Geen van beide is beter. Maar een zwaar systeem in handen van een aarzelende spelleider sterft in week drie, en een heel licht systeem aan een tafel die van tactiek houdt gaat na een tijdje dun aanvoelen.

Wie zit er aan tafel, en hoe vaak? Een groep die elke donderdag speelt kan een campagne dragen die twee jaar loopt. Een groep die het tot één avond per seizoen schopt heeft mysteries nodig die ook echt af komen. En als er helemaal geen groep is, is dat geen doodlopende weg: solo spelen is inmiddels een volwaardige tak van de hobby, met spellen gemaakt voor één persoon, een schrift en een uur.

Je hebt nog nooit een rollenspel gespeeld

Begin met een doos, niet met een hardcover. Een startersset geeft je kant-en-klare personages, dobbelstenen en een eerste avontuur met de zijwieltjes er al op. De twee voor de hand liggende deuren zijn Dungeons & Dragons, omdat iedereen om je heen het al speelt, en Daggerheart, omdat het nieuwer is en vriendelijker voor wie het spel leidt. Onze vergelijking Daggerheart vs Dungeons & Dragons 5e legt die keuze helemaal uit.

Je speelt D&D en zoekt iets anders

De nuttige vraag is wat er precies schuurt. Gaat het om het gewicht van personages bouwen en het gemis aan echt gevaar, ga dan oudschools met Shadowdark vs Mörk Borg vs Old School Essentials. Gaat het erom dat de dobbelstenen nooit iets over het verhaal zeggen, lees dan Daggerheart vs D&D 5e, waar elke worp de vertelling ook een kant op duwt. En bevalt de 5e-motor prima en wil je alleen een andere wereld, dan behandelt The One Ring vs LOTR 5E een Midden-aardespel dat direct op je bekende regels draait.

Je wilt horror

Horror valt uiteen in twee vragen. Ten eerste: valt er met het ding in het donker te praten? Vaesen vs Call of Cthulhu beantwoordt die, met Noord-Europese folklorewezens die voorwaarden stellen tegenover een kosmos die geen enkele mening over je heeft. Ten tweede: ben je slachtoffer of operatief? Call of Cthulhu vs Delta Green vergelijkt burgers uit de jaren twintig die het verkeerde boek lezen met hedendaagse agenten die de rommel moeten opruimen. De horrorcollectie heeft de rest.

Je wilt sciencefiction

Sciencefictionhorror kent één heldere splitsing: bedenk je het monster zelf, of speel je in de films? Mothership vs Alien RPG haalt dat uit elkaar. Mothership is een strak doosje gereedschap dat de spelleider procedures geeft en verder geen canon; Alien geeft je Weyland-Yutani, xenomorphs en filmische scenario’s die op één avond beginnen en eindigen. Voor de rest van het genre, van de harde sterrenkunde van Traveller tot de ruimtewestern-weemoed van Orbital Blues, kijk in de sci-ficollectie. En draait jouw twijfel eerder om toon dan om terreur - de ruimte serieus nemen of erom lachen - dan weegt Traveller vs Paranoia het oudste sterrenspel van de hobby af tegen zijn meest verraderlijke bunker.

Je wilt Midden-aarde

Er zijn twee officiële Midden-aarderollenspellen, allebei van Free League, en vrijwel niemand ziet in de winkel het verschil. Het ene bouwt Tolkien na in een eigen systeem, rond reizen, vermoeidheid en Hope. Het andere draait op de d20-regels die je groep al kent. The One Ring vs The Lord of the Rings Roleplaying 5E beslist het in een minuut of vijf lezen.

Je wilt oudschools en dodelijk

Broze personages, geen uitgebalanceerde gevechten, en een kerker die zich niets aantrekt van je voorbereiding. Shadowdark vs Mörk Borg vs Old School Essentials vergelijkt de drie gebruikelijkste deuren naar die hoek: een fakkel die in echte tijd opbrandt, een wereld die al aftelt, en de regels uit 1981 herschreven voor helderheid. De OSR-collectie heeft de rest, en wil je liever ridders en folklore dan kerkers, kijk dan in onze Mythic Bastionland starter guide.

Je wilt alleen spelen

Geen groep is niet hetzelfde als geen spel. Thousand Year Old Vampire leidt een onsterfelijke door eeuwen aan geschreven aanwijzingen terwijl zijn oudste herinneringen stilletjes worden overschreven, en het is het spel dat de meeste mensen bedoelen als ze solo journaling zeggen; er is ook een starter guide voor. Ben je benieuwd hoe het zich verhoudt tot een zachter journalingspel, dan zet The Librarian's Apprentice vs Thousand Year Old Vampire die twee naast elkaar. Be Like a Crow is lichter en vreemder: je speelt een kraaiachtige, en je hebt alleen het regelboek, een pak speelkaarten en een pen nodig. En heb je Shadowdark al, dan is SoloDark de solohandleiding van Kelsey Dionne zelf, met een orakel voor ja-of-neevragen en een fakkelklok voor één speler. Begin bij de collectie Solo & Journaling.

Je hebt maar één avond

Sommige spellen zijn helemaal geen campagne, en dat is precies de bedoeling. Alice is Missing speel je bijna zwijgend via tekstberichten, en het is in één zitting afgelopen. Dread vervangt dobbelstenen door een Jengatoren, zodat de spanning lijfelijk wordt en iedereen aan tafel ziet hoe dichtbij het einde is. The Quiet Year heeft helemaal geen spelleider nodig: met twee tot vier spelers teken je week na week de kaart van een gemeenschap, tot de Frost Shepherds komen. Ook Mörk Borg maakt een volledige boog in één avond, en daarom staat het in de oudschoolse vergelijking hierboven.

Je speelt met kinderen of een gemengd gezelschap

Gemengde tafels willen korte personagecreatie, weinig sterfgevallen en een haakje dat iedereen meteen snapt. Kids on Bikes zet je in een klein stadje in de jaren tachtig met krachten die niemand helemaal beheerst. Mausritter geeft elke speler een dappere muis met een naaldzwaard en een echte kerker, en de uitrusting ligt op kaartjes die kinderen sneller lezen dan volwassenen. Land of Eem is warme fantasy met veel weg van een poppenkast, en Dragonbane is klassieke fantasy met humor en een doos om mee te beginnen. Wil je gezelschap vooral lachen, kijk dan in de collectie Comedy & Satire en bij Monty Python’s Cocurricular Mediaeval Reenactment Programme, dat precies is wat het lijkt.

Alle vergelijkingen op een rij

Nog geen vergelijking gevonden?

We voegen vergelijkingen toe naarmate de vragen binnenkomen, dus staat het paar dat jij afweegt er nog niet bij, dan is de index met starter guides het beste alternatief. Het zijn er bijna vijftig, één per spellijn, en elke gids legt uit wat het spel is, wat je als eerste moet kopen en voor wie het bedoeld is. Ze zijn geschreven voor iemand die het boek nog nooit heeft opengeslagen.

Of blader op stemming: fantasy, horror, sciencefiction, OSR, solo en journaling, of komedie en satire. En vraag je het liever gewoon: vertel ons wie er aan jouw tafel zit en hoe lang je avond duurt, dan noemen wij een spel. Daar is een gecureerde winkel voor.

Terug naar blog