Hellwhalers - Beginnersgids

Wat is Hellwhalers?

Hellwhalers is een indie-TTRPG van nautische en christelijk-religieuze horror, ontworpen door Moss Powers (Brewist Tabletop Games) in samenwerking met Bogus Cheesecake. Het uitgangspunt is zo somber als het meeslepend is: je speelt verdoemde walvisvaarders, veroordeeld om de donkere oceanen van de hel te bevaren op jacht naar een monsterlijke Hellwhale. Het beest verslaan zou je een plek terugbezorgen in Gods genade - al is de vraag of die belofte standhoudt.

Het spel put uit de beeldtaal van de negentiende-eeuwse walvisvaart - de obsessie, de isolatie, het geweld - en gooit er een laag theologische horror overheen. Denk aan Moby Dick via Dante's Inferno. De schaal is intiem: één reis, één bemanning, één onmogelijke prooi. Elke sessie duwt de walvisvaarders iets verder van de kust en iets dieper de verdoemenis in.

Hoe werkt het systeem?

Hellwhalers is gebouwd op een tokengebaseerd systeem dat losjes is gebaseerd op Belonging Outside Belonging, met significante aanpassingen. Spelers verdienen zielen - de valuta van het spel - door in roleplay de kwetsbare kanten van hun personage te laten zien, hun zwakheden bloot te leggen en zichzelf in moeilijke posities te manoeuvreren. Zielen uitgeven stelt je in staat uitdagingen op te lossen, de schijnwerper te grijpen of crisismomenten door te komen.

Wat Hellwhalers mechanisch onderscheidt, is het gokmechanisme. Elke in-game middernacht verzamelt de bemanning zich rond een Sic-Bo-bord - een dobbelspel met drie zeszijdige dobbelstenen - en zet de verzamelde zielen in. De uitkomsten genereren procedureel een reeks dagelijkse gebeurtenissen, complicaties en wendingen, waardoor het ritme van elke sessie echt onvoorspelbaar wordt.

Om de Hellwhale zelf op te roepen, moet de bemanning genoeg zielen verzamelen om een verduisterd, losgesneden hart te laten kloppen - een macaber orgaan dat door de kapitein onder slot wordt gehouden. Het hart laten kloppen roept de walvis op. Dan begint de echte strijd.

Het spel gebruikt zes basisplaybooks - karakterkaders met thematische stemmingen, kenmerkende moves en startuitrusting. Naast de roleplay houdt de bemanning ook middelen bij: wapens, voedsel en reparatiebenodigdheden verslijten naarmate de reis vordert. Er is ook een visminigame met zes soorten gruwelijk zeeleven, en 54 verzamelbare lorebrokken verspreid over negen verhaalslijnen, die leiden naar een van zeven mogelijke eindes.

De Guide in Hellwhalers speelt de kapitein - een driftige NPC die de bemanning voortjaagt. Dat is anders dan de meeste TTRPG-opstellingen, waar de GM een neutrale scheidsrechter is. Hier heeft de Guide zelf een rol om te belichamen, compleet met mysteries die zich gedurende het spel ontvouwen.

Wat heb je nodig om te beginnen?

Het kernboek van Hellwhalers is alles wat je nodig hebt. Het is beschikbaar als PDF en in fysieke vorm. De fysieke editie bestaat in een standaardversie en een deluxe-versie met een stoffen Sic-Bo-speelmat. De Complete-editie bundelt het kernspel met de uitbreiding Book of Leviathan, zowel in druk als als PDF. De uitbreiding is een zine van veertig pagina's met nieuwe bemanningsopties, nieuwe verschrikkingen, nieuwe gokgevolgen en extra eindes.

Er is geen gratis quickstart, maar community-kopieën van de PDF worden periodiek beschikbaar gesteld via de itch.io-pagina van Brewist.

Je hebt drie zeszijdige dobbelstenen en iets om zielen mee bij te houden - pokerfiches of kleine munten werken prima.

Voor wie is dit spel?

Hellwhalers past goed bij groepen die horror willen met een specifieke, volgehouden sfeer. De religieuze beeldtaal is centraal, niet decoratief - spelers die moeite hebben met christelijk-religieuze thema's doen er goed aan dat van tevoren te weten. Het spel bevat inhoudswaarchuwingen en veiligheidstools voor de zware thematiek.

Het past bij groepen die narratief speelplezier zoeken maar meer structuur willen dan pure freeform. Het resourcebeheer en het gokmechanisme geven sessies een tastbaar ritme. Het is waarschijnlijk niet de juiste keuze voor groepen die tactisch gevecht, personageontwikkeling over meerdere campagnes of een brede sandbox zoeken.

Het spel werkt het best als een volledig afgeronde campagne: één reis, van begin tot en met het gevecht met de Hellwhale. Het is niet gemaakt voor open einde langetermijncampagnes.

Hoe verschilt het van andere systemen?

Als je Blades in the Dark kent, herken je wat DNA: het resourcebeheer, de procedurele structuur, het gevoel van een bemanning tegen de klok. Maar Hellwhalers is smaller van opzet en veel specifieker van toon. Waar Blades je een crimineel imperium laat opbouwen, geeft Hellwhalers je één verdoemde reis met een vaste bestemming.

Vergeleken met Call of Cthulhu - een andere referentie voor horrorroleplay - is Hellwhalers lichter mechanisch en leunt het veel harder op zijn centrale metafoor. Er is geen onderzoekskader. De horror wordt niet ontdekt maar ingevaren, met open ogen, vanaf de eerste sessie.

De Belonging Outside Belonging-invloed is voelbaar in hoe roleplay mechanisch wordt beloond, maar de aanwezigheid van een Guide en het Sic-Bo-gokken maken het structureel onderscheidend van andere BOB-gebaseerde spellen.

Waar begin je?

Begin met het kernboek. Lees de inleiding en de playbooks door vóór je eerste sessie - ze zijn de snelste manier om te begrijpen welke personages en verhalen het spel ondersteunt. Laat elke speler vóór de eerste sessie een playbook kiezen dat hen aanspreekt, en neem aan tafel de tijd om de gedeelde verdoemenis van de bemanning te bepalen.

De Guide leest best het kapiteinplaybook en de procedurele tabellen zorgvuldig door. Het gokmechanisme is centraal in het dagritme, dus een oefenronde vóór het echte spel is de moeite waard.

Online bronnen zijn beperkt gezien hoe nieuw het spel is, maar de itch.io-pagina van Brewist Tabletop Games en de brede indie-TTRPG-gemeenschap op Reddit (r/rpg) en de itch.io-commentaarsecties zijn goede startpunten.

Aanbevolen producten bij Netherbook

Voor een complete Hellwhalers-ervaring is de fysieke editie van het kernboek het logische startpunt - de speelmat in de deluxe-versie is aan tafel ook echt praktisch, niet alleen decoratief.