Analogue - Solo | Een werk in uitvoering

Je speelt alleen. Dat is geen compromis. Dat is het punt.

Analogue: Solo is een rollenspel voor één persoon: een jaar uit een leven, geschreven in een dagboek. Jij bent de enige getuige van wat je personage voelt. Niemand bevestigt het, niemand benoemt het. Je schrijft de andere mensen in dat leven zelf - hun woorden, hun keuzes, wat ze gezegd zouden hebben - en wanneer je ze verliest, schrijf je dat ook.

Je speelt door entries te schrijven, seizoen na seizoen. De wereld dringt zich op via een blinde greep uit wat de Concord doet; de Hush komt in momenten die je pas in het schrijven herkent; en de Balance beweegt om wat je op papier zet, niet om wat je van plan was. Je hebt weinig nodig: een schrift, een set dobbelstenen, en één klein voorwerp dat op je bureau blijft liggen - want soms gebruik je iets wat niet meer mag, en dan ligt de vraag of het is opgemerkt daar te wachten, dagen achtereen, terwijl je leeft.

Het is het stilste deel van de lijn, en het meest verstilde. Voor wie graag schrijft, graag alleen in een verhaal verdwijnt, en de tijd door een mens heen wil voelen bewegen. Er zijn scenario's om je op weg te helpen - waaronder één waarin het hele dagboek een lange brief wordt aan iemand die er niet meer is, en die nooit terugschrijft. De enige stem die ooit antwoordt, is de jouwe. Precies daarom is hij het schrijven waard.

Aan het eind heb je geen winst en geen score. Je hebt een schrift vol met een jaar dat door niemand anders gezien werd dan door jou. En soms is dat genoeg.

Voor de speler die wil zitten met een verhaal, een pen, en de stilte. Begin wanneer je er klaar voor bent - of net iets eerder.